İçine kapanık ve karamsar bir yazara yakışmayacak derecede iyi yüzerim. Edebiyat dünyası olarak Sarıyer sahiline insek, diğer yazarlar mıy mıy oturup etrafa utangaç gözlerle bakarken ben ağzımda sigara ile havada takla atıp suya dalarım ya da koşarken birden havada döner, hazırolda asker selamı vererek kaybolurum derin mavilikte.

Yüzeye çıkınca dalarken ağzımın içine hapsettiğim sigaramı bir dil hareketi ile tekrar çıkarır, sahilde duran Türk edebiyatının şaşkın bakışları eşliğinde içmeye devam ederek yüzerim.

Sonra çıkar; banktaki ayakkabımın, çorabımın, kotumun yanına oturmuş şairleri, yazarları kaldırıp banka boylu boyunca uzanır, öyle yaparım betimlemelerimi, sosyal tespitlerimi; anlatırım insan hikâyelerini…

Benim için yazarlık ayrı, sahiller iti olmak ayrıdır. Bundan ne utanırım ne de gocunurum çünkü sahilde büyüdüm ben.